سه ماه بعد از سقوط صدام، شوراي حکومتي با نظارت اشغالگرها در کاخ ديکتاتور سابق جمع شدند تا درباره وضع عراق تصميم بگيرند اما اولين مشکل سر ميز شورا، پرچم عراق بود.
مشكل اين بود كه بعد از جنگ اول خليجفارس، صدام با دست خط خودش كلمه «الله اكبر» را به پرچم 3رنگ سياه و سفيد و قرمز عراق اضافه كرد تا بگويد من خيلي مسلمانام ولي حالا سر ميز، کساني بودند که صدام دودمانشان را بهباد داده بود و نميخواستند اثري از او ببينند؛ از طرفي اعضاي ديگر با حذف كلمه اللهاكبر مخالف بودند چون حذف نام خدا را توهينآميز ميدانستند. پس هيچ پرچمي روي ميز گذاشته نشد و فقط يك نقشه عراق زدند به ديوار.
هر حكومتي كه در عراق سر كار آمده، يكي از اولين کارهايش تغيير پرچم اين كشور بوده است. از زمان استقلال عراق (سال 1921 تا حالا) پرچم عراق 4بار عوض شده. اولين پرچم عراق 3 رنگ سياه، سفيد و سبز بود که شباهت فراواني با پرچم اردن داشت؛ 38سال بعد با روي كار آمدن عبدالكريم قاسم، 8ستاره با يك دايره زردرنگ در وسط آن به پرچم اضافه کرد اما 4سال بعد با سقوط عبدالكريم قاسم، پرچم جديد عراق طراحي شد.
پرچم جديد 3رنگ داشت؛ قرمز، سفيد و سياه به همراه 3 ستاره در وسط آن. ستارههاي سبز نشانه حزب بعث و سه تا بود تا نشان بدهد در جهان عرب 3 حزب بعثي (مصر، عراق و سوريه) وجود دارد. اين پرچم تا سال91 بود تا اينکه صدام- که گير جنگ کويت بود- مفهوم 3 ستاره پرچم عراق را آزادي، اتحاد و سوسياليسم معنا كرد و واژه اللهاكبر را هم در ميانه ستارهها جاداد.
سال2004 دولت موقت عراق پرچم جديدي را طراحي كرد كه ميخواست همهجوره با پرچم قبلي متفاوت باشد. پرچم پيشنهادي سفيد و زرد- با2 خط آبي به نشانه دجله و فرات که رنگ زرد را احاطه كرده بود- به همراه يك هلال در وسط قسمت سفيد آن بود. رنگ زرد نشانه اقليت كرد عراق بود.
اين پرچم چون شبيه پرچم اسرائيل بود، هيچوقت جدي گرفته نشد. سرانجام بعد از بکش بکش زياد پارلمان عراق، ماه پيش طرح پرچم جديد اين کشور را تصويب کرد. در پرچم جديد 3ستاره موجود در پرچم قبل حذف شد و خط اللهاکبر به خط کوفى تغيير کرد.
رنگ اللهاکبر نيز از رنگ سياه به سبز تغيير پيدا کرد. اين پرچم از سهشنبه هفته قبل به اهتزاز درآمد و تا يک سال آزمايشي است .
مسابقه تعيين پرچم تازه در عراق همچنان ادامه دارد. البته پرچم عراق در کردستان عراق- که براي خودش دم و دستگاه و حتي پرچم جدا دارد- خريدار ندارد و حتي مسعود بارزاني- رئيس منطقه خودمختار كردستان عراق- دستور داده که پرچم عراق از تمام ادارات و نهادهاي دولتي كردستان پايين کشيده شود و شرط قبول پرچم جديد را هم به تأييد پارلمان کردستان منوط کرده.
پرچمهاي متفاوت
پرچمها معمولا مستطيلاند و پشت و رويشان هم يك چيز است اما چند كشور دنيا هستند كه از فرط خوشحالي تريپ متفاوت برداشتهاند و پرچم غيرمعمولي دارند.
نپال:
احتمالا توليد اين پرچم براي شرکتهاي پرچمساز مصيبت است؛ 2 مثلث که 40سال است نماد اين کشور فسقلي است.
حالا خوبياش اين است که نپال پشت کوه قاف و بالاي اورست است و عددي بهحساب نميآيد.
2 مثلث سمبل کوههاي هيماليا و 2 مذهب بودا و هندو است. البته پرچم اين كشور فسقلي كلي فلسفه ديگر هم دارد.
سوئيس: 
مربع است و از قديميترين پرچمها که از قرن چهاردهم استفاده شده و برعکساش ميشود پرچم صليب سرخ. تنها کشور ديگري که پرچمش مربع است واتيکان است.
پاراگوئه:
اين پرچم برخلاف همه پرچمها دوطرفه است؛ يک طرفش آرم جمهوري و طرف ديگرش آرم انقلاب. پرچم مولداوي هم همينطور است. يك طرف پرچم شوروي سابق هم داس و چکش داشت و يك طرفش نداشت.
ليبى: تا قبل از سال1977، پرچم ليبي شبيه مصر بود اما قذافي با مصريها مشكل پيدا کرد و قات زد و گفت يک تکه پارچه سبز براي پرچم كافي است.
نشانهها در پرچم
صليب: روي پرچم بعضي کشورهاي مسيحي، نشانه پيروي از مسيح است.
ستاره 5 پر زرد: روي پرچم كمونيستها نشانه حاکميت حزب کمونيست است.
علائم صنعتي يا کشاورزي: نشانه رواج صنعت يا کشاورزي در يک کشور يا علاقهمندي
به رواج آن يا نشانه توجه به 2 قشر صنعتگران و کشاورزان است. در پرچم کشورهايي چون برمه، آنگولا،موزامبيک و... ديده ميشود.
پرچم ساير کشورها روي پرچم خود کشور: نشانه سابقه تاريخي يا استعماري نفوذ آن کشور روي کشور صاحب پرچم است؛ مثل پرچم آفريقاي جنوبي، استراليا و نيوزلند .
تصاوير گياهان: پوشش غالب گياهي يک کشور معمولا جايي در پرچم کشورها دارد مثل لبنان(درخت سدر) و کانادا(برگ افرا).
تصاوير حيوانات: 
نشانه علاقه مردم آن کشور به اين حيوانات يا باور مذهبي نسبت به آنهاست يا آن حيوان نقش مهمي در تاريخ کشور داشته يا يك چيز ديگر؛ مثل شير در پرچم سريلانکا يا اژدها در پرچم بوتان که نماد بوداست واعتقاد به اينکه بوتان محل زندگي نسل اژدهاهابوده و اژدها نماينده قدرت است.
يك پرچم يا 3 پرچم؟
اين انگليسيها آخر مارمولکاند؛ وقتي ميخواهند در المپيک يا جايي که تعداد مدال و نفر مهم است شرکت کنند، همه بريتانيا را زير يک پرچم جمع ميکنند اما وقتي پاي مسابقات فوتبال و انتخابي جام جهاني يا جام ملتهاي اروپا ميآيد وسط، تقسيم ميشوند و هر کدام يک کشور و يك تيم ميشوند؛ چون اينطوري احتمال حضور نمايندگان از بريتانيا در مسابقات نهايي بيشتر ميشود. به هر حال احتمال 4تا (انگليس، ولز، اسکاتلند، ايرلند شمالي) از يکي (بريتانيا) بيشتر است.
پرچم انگليس، صليبسرخ سنتجورج اژدهاکش است (ظاهرا از قديم در انگليس اژدها به عمل ميآمده) و پرچم اسکاتلند، صليب سفيد سنت اندرو- قديس حامي اسكاتلند- است. حاصل جمعشان پرچم بريتانياست؛ بعد وقتي با پرچم صليب قرمز كه نشانه سنت پاتريك- قديس حامي ايرلند- است، جمع شود، پرچم اتحاديه پادشاهي درست ميشود.
پرتغييرترين پرچم
همسايه شرقيمان پرچمش هم مثل تاريخش بسيار متغير است. آنها در 100سال اخير، 19بار پرچمشان را اساسي عوض کردهاند؛ از سياه سياه که نماد قيام ابومسلم بود تا قرمز قرمز که نماد کمونيستها بود تا سفيد سفيد طالبان. (ترتيب از چپ به راست؛ فقط 15 عدد از پرچمها اينجا جا شد!)
پرچمهاي مشابه
اسکانديناوي
قديميترين پرچمي که هنوز استفاده ميشود، پرچم دانمارک است.
براساس افسانههاي دانمارکي، در 15ژوئن 1219، آسمان دهان باز كرده و در جريان جنگي در استوني پرچم دانمارك افتاده زمين! پرچم دانمارک از آن تاريخ به همين صورت مانده.
همين ماجرا باعث شد تا وايکينگها هم که در منطقه اسکانديناوي پلاس بودند از اين نوع طرح استفاده کنند. الان 5کشور اروپايي، طرح صليب در گوشه پرچم دارند. مدتي هم که هيتلر جنگ را راه انداخته بود، پرچم نازيهاي آلمان شبيه اينها بود.
اختلاف شديد رنگها هم براي اين است که وايکينگها در مه کشتيراني ميکردند و براي همين براي شناسايي سريع همديگر از رنگهاي جيغ مختلف استفاده ميكردهاند.
كشورهاي عربي
پرچمهاي عربي 11كشور عربي، تركيبي از 4رنگ است:
رنگ سياه: نماد خلافت بنيعباس
رنگ سبز: نماد خلافت فاطميون
رنگ سفيد: گفتهاند نماد صلح است
رنگ قرمز: اولين بار توسط شريف حسين- شريف مکه- در آغاز قرن بيستم و در قيام اعراب عليه عثماني بهنشانه پانعربيسم به 3 رنگ بالا اضافه شد. بعضي ميگويند اين رنگ، رنگ دولت اموي هم بوده است.
اسلاوها
چون روسيه كشورهاي شرق و جنوب شرق اروپا را از عثمانيها گرفت و هنوز هم آنها را مورد عنايت قرار ميدهد، آنها هم به پاس اين خدمت، 3 رنگ پرچم روسيه را، 3 رنگ پرچمهايشان قرار دادند.
آفريقاييها
اكثر كشورهاي اين قاره، 3 رنگ پرچم اتيوپي را كه از قديميترين كشورهاي قاره است، بهعنوان 3رنگ اصلي خودشان انتخاب كردهاند. البته بعضيها هم رنگ سياه را بهعنوان رنگ پوست مردم قاره وارد پرچمشان كردهاند.
در كتب خطي، 3رنگ زرد، سبز و قرمز اصلي هم به ترتيب رنگ طلا (محصول ارزشمند آفريقا، جنگلها و خون مردم تفسير شده.
پرچمهاي بينالمللي
هلال احمر:
کشورهاي اسلامي در دهه30 ميلادي با تأسيس اين سازمان، پرچم سازمان را هم اينجور طراحي کردند که نشان عثمانيهاست.
صليب سرخ:
اين پرچم همزمان با تأسيس اين نهاد در سال۱۸۶۳ در ژنو سوئيس بهوجود آمد و براي اولين بار بهطور رسمى در سال۱۸۸۱ در آمريكا براي کمک به قربانيان آتشسوزى در جنگل ميشيگان برافراشته شد.
سازمان ملل متحد:
اين پرچم سال 1946 طراحي شد. آبي و سفيد نماد آرامش و صلح است و 2 شاخه زيتون هم نمادي تاريخي هستند.
اين نوع نمايش زمين، تصويرسازي مخروطي از قطب شمال است؛ انگار كه بيننده قطب جهان را ميبيند.
المپيك: 
اين پرچم در ۱۹۱۴ طراحى شد. هر كدام از حلقهها نشانگر ۵قاره جهان هستند. انتخاب اين رنگها به اين دليل بوده است كه حداقل يكى از آنها در پرچم هر كشورى وجود دارد.
پرچمهاي پدرانمان
قديميترين پرچم ايران همان ماجراي اساطيري «درفش کاوياني» است که کاوه آهنگر وقتي عليه ضحاک قيام کرد، پيشبندش را پرچم کرد.
اين پرچم با آن سابقه افسانهاي، از رنگهاي زرد و سرخ و بنفش تشكيل شده بود. اين پرچم در 3 سلسله ايراني قبل از ورود اسلام مورد استفاده بود و هر پادشاه به آن طلا و جواهر و نذر و نيازي، چيزي اضافه ميکرد.
بعد از ورود اسلام، ايرانيها تا 200سال پرچمي نداشتند؛ فقط ابومسلم خراساني موقع قيامش عليه بنياميه پرچم سياه داشت.
در 355 قمري، سلطان محمود غزنوي داد نقش يک ماه را روي پرچم سياه طلادوزي کنند و بعد پسرش مسعود شير را به جاي ماه كرد توي پرچم.
در زمان خوارزمشاهيان و سلجوقيان خورشيد هم بر پشت شير سوار شد؛ توجيه هم ميكردند كه شير نماد دلاوري است و نشانه ماه مرداد- اسد- هم هست و خورشيد هم در ماه مرداد در اوج گرماست كه انصاف ميدهيد خيلي توجيه بيربطي بوده.
شاه اسماعيل و شاه طهماسب صفوي شير و خورشيد را حذف کردند.
در زمان شاه اسماعيل پرچم يکپارچه سبز بود و روي آن تصوير ماه بود. شاه طهماسب هم كه متولد فروردين- برج حمل- بود، دستور داد به جاي شير و خورشيد، تصوير گوسفند- نماد برج حمل را- روي پرچمها و بر سکهها بکشند. پرچم ايران در بقيه دوران صفويان سبز بود همراه با شير و خورشيد زردوزي شده.
در زمان نادرشاه افشار پرچم به 3 رنگ فعلي درآمد با شيري در حالت نيمرخ و در حال راه رفتن که خورشيدي نيمه برآمده بر پشت آن بود و در درون دايره خورشيد نوشته بود «الملکلِله». پرچم نادر سهگوش و به قول معمارها قناس بود.
در دوره قاجارها، پرچم چهارگوشه شد اما آغامحمدخان چون از نادر بدش ميآمد 3 رنگ سبز و سفيد و سرخ را برداشت و تنها رنگ سرخ را روي پرچم گذاشت. دايره سفيد رنگِ بزرگي در ميان اين پرچم بود که در آن تصوير شير و خورشيد وجود داشت با اين تفاوت که اين بار شمشير داده بودند دست آقاشيره. در زمان فتحعلي شاه، ايران 2پرچم داشت؛ يکي سرخ و ديگري سفيد که دومي براي امور ديپلماتيک و سياسي استفاده ميشد.
در زمان ناصرالدين شاه، اميرکبير همان رنگهاي پرچم نادر را برگرداند اما دستور داد شکل پرچم مستطيل باشد؛ بالا سبز و پايين قرمز و نشان شير و خورشيد و شمشير در ميانه پرچم قرار گيرد بدون آنکه تاجي بر بالاي خورشيد گذاشته شود.
بدين ترتيب پرچم ايران تقريبا به شکل و فرم پرچم امروزي ايران درآمد.
در انقلاب مشروطه و مجلس آن موقع هم پرچم ايران با همان وضع حفظ شد و در اصل پنجم متمم قانون اساسي آمد «الوان رسمي بيرق ايران، سبز و سفيد و سرخ است». در سال1337 قرار شد طول پرچم اندکي بيش از يک برابر و نيم عرضش باشد.
انقلاب كه شد، در جريان تصويب قانون اساسي، تصويب شد پرچم همان 3 رنگ سبز، سفيد و سرخ باشد و نشانه جمهوري اسلامي (تشکيل شده با حروف اللهاکبر) در وسط آن بيايد. اين نشان را حميد نديمي طراحي کرد که در ارديبهشت58 مورد تاييد امام قرار گرفت.
بهجز اينها كه خوانديد، پرچم ايران ريزهکاريها و نکات بامزهاي دارد مثل اينکه چند بار ميتواند شسته شود و... که خواندنشان جالب است.
